SOMME, FRAKKLANDI Í FYRRI HEIMSSTYRJÖLDINNI
Hvert ætlarðu? -Að skotgröfunum að finna vin.
Komi ég ekki veistu hvert má senda eigur mínar. -Bíddu.
Bíddu!
Tolkien!
Ekki gera þetta, þú þarft hvíld. -Ég hef það gott.
Farðu í búðirnar og bíddu mín.
Þú átt að liggja.
Læknirinn sagði að þér gæti versnað.
Bíddu hérna, Hodges. Það er skipun.
Hyldu andlitið! Á magann!
Vatnið var kalt.
Þú átt að halda á þér hita.
Það er löng leið að víglínunni.
Ég held að nóttin fari ekki vel í okkur.
SAREHOLE-MYLLAN, ENGLANDI
Berjist! -Þeir eru of margir.
Við þurfum liðsauka!
Taktu fánann.
Ég hef fánann!
Stöðvið þá. Hann sleppur!
Hvar er Tolkien?
Hvar er hann? -Tolkien!
Ég bað um sterkan múlasna til að bera kassa og sjá,
ég var bænheyrður.
Hvert förum við?
Til Birmingham. Pakkaðu niður.
Af hverju? -Af því ég sagði það.
Faðir Francis fann gististað.
Hann hefur verið örlátur. Finndu kassa og pakkaðu niður.
Ég vil ekki fara til Birmingham.
Hlustið á mig.
Við ...
Komdu hingað, Hilary.
Það eru erfiðir tímar fram undan
og við erum lánsöm að hafa stuðning kirkjunnar.
Þar sem faðir ykkar lést ...
Ronald.
Ronald!
”Ubi bene ibi patria.‟ Manstu það, elskan mín?
Heima er þar sem þú ert ánægður.
Við finnum okkar stað, vinur.
Sjáðu þetta og geymdu í hjarta þínu.
Horfðu vel á það og ég lofa að það verður alltaf þarna.
Hlustið á mig, drengir.
Vitið þið hvað fjárþröng er?
Er það okkar staða?
Þegar ég var lítil byrjuðu allar nýjar sögur svona.
Góð og hugrökk fjölskylda
sem skyndilega lendir í fjárþröng.
Hvernig bjargast fólkið?
Þegar það finnur dásamlegan fjársjóð.
Eða giftist vel.
Ég ætla ekki að kvænast.
Þá verður fjársjóðurinn að bjarga okkur.
Fólk finnur ekki fjársjóði í veruleikanum.
Það er ekki hægt að leika á þig.
Segjum bara að það séu fjársjóðir
og svo eru fjársjóðir.
Og ekki meira um það.
Byrjum nú, Ronald.
Jörðin fór að skjálfa undan þyngd drekans
þegar hann skreið að vatninu
og eiturský sveif á undan honum
þegar hann fnæsti og öskraði!
En Sigurður beið þar til drekinn skreið yfir gryfjuna
og þá rak hann sverðið undir vinstri axlarliðinn
og beint í hjarta hans.
Drekinn sveiflaði halanum svo steinar brotnuðu
og tré féllu umhverfis hann.
Svo talaði hann í dauðateygjunum
og sagði: ”Hver sem þú ert sem hefur banað mér,
þetta gull verður þín glötun og allra þeirra sem það eiga.‟
Sigurður sagði ”ég myndi ekki snerta það
ef ég yrði ódauðlegur jafnvel þótt ég glataði því.‟
”En allir deyja
og hugaður maður lætur ótta við dauðann ekki aftra sér.‟
Veistu hvað þetta hljómar fáránlega?
Jæja? Ég er ennþá fyndnari á latínu.
Veistu hvað þetta þýðir? Merkingarlaus varta.
Nei. Nú talarðu eins og fullur montrass, bjáninn þinn.
Halló, mamma. Fékkstu frímerkin? -Halló, mamma.
Hvar léstu þau?
Herra?
Ég verð að halda áfram.
Eiturgas! Gas!
Ég er ánægð að sjá drengina.
Jæja, ég hafði rétt fyrir mér.
Hún er risastór skepna með stóra, hreistraða fætur
og útstæðustu skögultennur sem ég hef séð.
Hún er að naga nokkuð sem ég býst við
að sé lærleggur af litlum dreng.
Hinsvegar er til kaka.
King Edward's? Það er góður skóli.
Drengirnir eru mjög greindir, frú Faulkner.
Mjög ástundunarsamir.
Móðir þeirra kenndi þeim heima og þeir tala mörg tungumál reiprennandi.
Já, en ég meina félagslega.
Þeir munu umgangast helsta fólkið í Birmingham.
Það verður mikil breyting eftir Afríku, býst ég við.
Þeir hafa búið mun lengur á Englandi en í Bloemfontein.
Er það ekki, piltar?
Jú, við berum varla spjótin lengur.
Var erfitt að finna þeim heimili?
Þeir voru tímabundið á tveimur heimilum.
Þeir þarfnast siðaðs, varanlegs og fágaðs umhverfis.
Eins og heimilis þíns.
Hafi ég galla
er hann sá að ég er of góð við mína ungu leigjendur.
Of ástúðleg.
Edith er munaðarlaus og er sem mitt eigið barn.
Stattu upp, nýi maður.
Tol-Kine.
Það er Keen, herra.
Hvað? -Það er borið fram Tolkeen.
Ekki Tol-Kine. Afsakaðu.
Sestu niður.
Þar sem við erum svo viðkvæmir fyrir framburði í dag
gætum við kannski verið svo góðir að taka fram Chaucer.
Herra Tol-Keen getur reynt að fylgjast með.
Mackintosh. Byrjaðu.
Í Guðs bænum. Goodson-Thomas.
Wiseman.
Herra Tol-Keen.
Gefa til Tolkien. Langt!
Bjáni!
Ekki tala. Segðu ekki aukatekið orð.
Hvað ef hann spyr mig?
Hann gerir það ekki.
Hann hefur ekki áhuga á þér.
Kom inn.
Haldið þið að ég hafi ekkert betra að gera en útkljá ósætti ykkar?
Nei, herra. Alls ekki.
Samskipti við skólafélagana eru hornsteinn námsins.
Segjum við það ekki í King Edward's?
Herra skólameistari, við Gilson vorum bara að spila ruðning.
Af dálítilli hörku, játa ég.
Menn eiga að vera félagar hvaðan sem þeir koma.
Frá þeim hæstu
til þeirra lægstu.
Þú og herra ... -Tolkien.
... sýnið skólafélögum ykkar það.
Þið gerið allt í samvinnu það sem eftir er annarinnar.
En herra ... -Allt.
Já, herra.
Hann gerði okkur fylgismenn. -Er það ekki of mikið?
Það er ómögulegt. Það er til að niðurlægja mig.
Er ég ekki líka niðurlægður? -Þú ert óviðkomandi.
Af hverju segirðu það? -Það er satt.
Þótt ég sé ekki frá virðulegu heimili.
Nei, bjáni. Þú ert skólameistaranum óviðkomandi.
En ekki þú? -Nei.
Af því þú ert sérstakur.
Af því ég er sonur hans.
Ekki hætta, Edith.
Christopher minn. -Gilson.
Christopher, sittu kyrr.
Láttu ekki svona, Gilson. -Christopher. Sestu.
Hættu. -Sestu, Chris.
Við erum á bókasafni. Sestu.
Hvað?
Við fáum okkur te.
Nú? -Nú.
Við eigum víst að gera allt saman.
Ég verð kyrr hér, takk.
Eins og þú vilt.
Hann vildi ekki koma.
Það sem Robert meinti
er að með smá hvatningu frá vinunum
játaði hann á sig sökina og að eiga refsinguna skilið, ekki þú
og hann vill bæta fyrir það og bjóða þér te.
Þú ættir að vera upp með þér.
Gáfur þínar komu honum úr jafnvægi.
Þú yrðir líka óöruggur ef þú ættir eins föður og hann.
Hann þarf að fá hæstu einkunn allra strákanna.
Það er engin afsökun, en ...
Komdu.
Það er skemmtilegra en að lesa gamlar skræður.
Ég er hrifinn af bókum.
Við líka.
Geoffrey Bache Smith.
John Ronald Reuel Tolkien.
Herrar mínir. Hugmynd. -Tolkien.
Hugsaðu þér að koma í Barrows
og sjá mig gæta dyranna með stóru priki.
Hvað ertu að fara?
Við ættum ekki að borða köku hér. Ég gerði það.
Ég át svo mikið að ég varð veikur.
Svona láta foreldrar.
”Ég gerði það. Mér fannst það vont.
Nú banna ég þér það.‟
Kökur í þessu tilviki eru ... -Allt.
Allt sem er gott. -Já.
Tolkien, þetta er Barrows.
Ríki okkar og besta te í bænum.
Meira te? -Já, takk.
Hvað er ódýrast?
Þó ekki ristað brauð.
Bollur á fjögur pens. -Eina slíka, takk.
Og þrjá gaffla. -Fjóra.
Hvað með prikið? -Prikið?
Faðir minn er gott dæmi.
Hann er fróður um tónlist og nýtur hennar.
Hann var í tónlistarnámi og samdi tónverk.
Christopher hefur gefið út nokkur tónverk.
Ekki nokkur. Eitt.
Réttu mér sykurinn.
En að stefna að því að verða tónskáld ...
Nei. ”Tónlistardraumar eru hugarórar.
Þú hlýðir mér. Þú gleymir því.‟
Hvar kemur prikið inn í myndina?
Það var myndlíking. Gleymum því.
Mamma er alveg eins.
Hún dýrkar ljóð. Hefur unun af þeim.
Hún neitar að líta á það sem starf.
Hún vill að ég verði lögfræðingur eða endurskoðandi.
Er hún með prik?
Ég næ í prik, hvað segirðu þá?
Takk fyrir.
Foreldrar þínir ræddu það þó.
Ef ég nefndi að verða málari yrði ég útskúfaður.
Nei, ég yrði hálshöggvinn. -Sko! Þetta er prikið!
Ég borðaði ekki kökuna sem þeir pöntuðu. -Af hverju ekki?
Ég efaði að ég gæti borgað.
Nú.
En þetta er sætt.
Hvað með þig?
Hvað með mig?
Þig hlýtur að langa eitthvað.
Að komast héðan. Vera frjáls.
Ég færi þangað sem mér liði ekki eins og munaðarleysingja
og allir væru klæddir eins og kóngar og drottningar.
Ég færi ekki til að spila á píanó.
Eða bera veskið hennar frú Faulkner.
Mér yrði fagnað og ég mikils metin.
Boðin velkomin.
Farðu aftur í búðirnar, Hodges.
Geoffrey Smith liðsforingi er vinur.
Móðir hans ...
Móðir hans skrifaði mér.
Hún hefur ekki heyrt frá honum lengi.
Og hann svarar ekki bréfum mínum.
Ég kvíði því að hann gæti ...
Ég þarf að vita að honum líði vel.
Það hefur ekkert með þig að gera.
Hann hlýtur að vera góður vinur.
Sá besti.
Hann myndi gera sama fyrir mig.
Ef við erum hálfnaðir
tekur ekki lengri tíma að snúa við en halda áfram.
Ekki, Hodges.
Satt að segja, líturðu ekki vel út.
Ef ég fylgi þér ekki
finnurðu ekki þennan Geoffrey Smith.
Ég skal gá hvort ég finn lyf fyrir þig.
Geoffrey, ertu að reyna að króa biskupinn af, þrjóturinn þinn?
Herrar mínir. Hugmynd.
Vitið þið hvað er verst við þjóðsögurnar sem Tolkien les?
Upplýstu mig. -Það eru engar konur í þeim.
Ég á ekki við fölar, skjálfandi meyjar í turnum.
Ég meina þrýstnar, blóðheitar konur.
Viltu setjast? -Konur í Suður-Evrópu.
Konur með stórar vínkönnur á höfðinu.
Geturðu ekki setið þegjandi?
Eins og þernan okkar þarna.
Í Guðs bænum.
Ef ég tapa þessari skák vegna þessa þvaðurs ...
Þú tapar skákinni vegna mín.
Hvað ertu að lesa?
Um ríki hinna dauðu.
Eða reyni það. -Sjáið þið bara?
Reyndar er risastór kona í forsæti þar.
Hel, gríðarstór og vægðarlaus gyðja.
Er það nógu blóðheitt fyrir þig?
Það er þernan okkar.
Hel?
Já, hún stjórnar ríki hinna dauðu. Helheimum.
Þangað eru stríðsmenn sendir ef þeir deyja á rangan hátt.
Hvernig deyja þeir þá? -Friðsamlega.
Sjúkdómar, elli. Allt annað en orrusta.
Þá hugmynd get ég stutt.
Viltu nú styðja dauða í orrustu? -Ekki bókstaflega.
Ég get dáið eins og skapanornirnar kjósa.
Ég ræð því ekki.
En það sem ég get ákveðið er hvernig ég lifi lífinu.
Af hugrekki eða hugleysi.
Helheimar eru viðvörun og áskorun.
En þú ættir að læra að bera það fram.
Prófaðu mig. Leggðu fyrir mig þolraun.
Ég skal kenna ykkur að forðast Helheima. -Ég skora á þig
að sitja þegjandi í 25 mínútur. -Þegiðu, Geoffrey.
Mér er alvara.
Biddu þernunnar.
Christopher. -Hvað?
Fyrirtaks hugmynd. -Láttu þér ekki detta það í hug.
Þetta kalla ég þolraun gegn Helheimum.
Helheimar!
Lindarlafðin mín, þú sem geymir drauma mína.
Viltu gera mér þann mesta heiður
að deila með mér óendanlegri framtíð.
Við ættum að stofna klúbb.
Hvað? -Bræðralag.
Erum við ekki klúbbur? Tedrykkjuklúbbur?
Það hljómar eins og klúbbur fyrir stjúpmóður mína.
Teklúbburinn.
Það batnar ekkert þótt þú endurtakir það.
Birmingham-piltarnir. -Það er eins og sirkusatriði.
Barrowsbúða-piltarnir.
Barrovar.
Teklúbburinn og Barrovafélagið.
Það er allt of langt.
T. K. B. F.
Hljómar það ekki eins og sjúkdómur?
Mér er sama hvað hann kallast
ef við heitum hver öðrum hollustu. -Einmitt.
T. K. B. F. Það er ákveðið. Hvað nú?
Við breytum heiminum.
Gott. Það er einfalt.
Með list, bjáni. Með krafti listarinnar.
Bræður, viljið þið vinna með félögum ykkar að því að breyta heiminum?
Við gerum það.
Helheimar!
”Það hæfir ekki okkur
að fara að dæmi úlfa og berjast innbyrðis
eins og yrðlingar sem skapanornir ala.
Nornirnar komu til að ákveða örlög litla kóngsins.
Þær sögðu að hann yrði frægur stríðsmaður
og þekktur sem bestur allra prinsa.‟
”Þær vöfðu skjótt örlaganna þræði,
röskuðu ró í varnarvirkjum Brálundar ...‟
Þessa leið.
Ég er ekki með hatt.
Hvað? -Ég er ekki með hatt.
Það gerir ekkert til.
Þeir eru fáránlegir.
Hvað þýðir þetta?
Bara bull um gamlan mann sem horfir á ólánsaman frosk
sem getur ekki lent mjúklega svo hundur étur hann.
Skáldaðirðu þetta? -Já.
Allt tungumálið?
Sagnliði, orðaforða, allt.
Næsta tungumál verður með tónlist.
”Kjallaradyr.‟ -Kjallaradyr?
Það er hljómfegursta orð sem ég man eftir.
”Kjallaradyr.‟ Það er eitthvað við hljómfallið.
Munnhreyfinguna.
Kjallaradyr.
Ef þú segir það oft fær það töfrandi blæ.
Kjallaradyr.
Það er bara vitleysa. -Ef þú segir það svona.
Orð er ekki fallegt bara vegna hljómsins.
Kjallaradyr.
Það er samsetning hljóms og merkingar,
dyrnar að kjallaranum,
stað þar sem eitthvað töfrandi og dularfullt gæti gerst.
Ertu að fella niður grunninn í tungumálinu mínu?
Það er einskis virði nema þú munir þetta mikilvæga atriði.
Er það svo? -Ó, já.
Hlustaðu.
Hönd.
Það er kannski fallegt orð. -Já.
En það fær miklu meiri þýðingu vegna þess sem það tengist.
Snerting.
Orð eru ekki falleg vegna hljómsins.
Þau eru falleg vegna merkingarinnar.
Segðu mér sögu. -Hvað?
Söguna um Kjallaradyr.
Ég get það ekki. -Hví ekki?
Þegar ég er beðin að spila ... -Það er alls ólíkt.
Segðu mér sögu.
Á hvaða tungumáli sem þú vilt.
Enga vitleysu. -Söguna um Kjallaradyr.
Ég er ekki sirkusapi.
Hún hefst með komu þóttafullrar og þrályndrar prinsessu.
Já, það er rétt. -Hún krefst skemmtunar.
Prinsessunni leiðist.
Leið á kökum og múffum
og fínu postulíni. -Nei.
Hún þráir annað líf.
Það er ekki nafn. -Hvað?
Það er eitthvað annað.
Kjallaradyr er ekki prinsessunafn, það gengur ekki.
Kjallaradyr
er staður.
Staður. Forn staður.
Þangað er ómögulegt að komast nema klífa hættulega leið.
Það hangir ... nei.
Nei?
Það er ekki klifið.
Dyr.
Vegur, stígur. Það er stígur.
Stígur um þykkan, dimman skóg.
Nú, er það?
Í hjarta Kjallaradyra sem er raunar helgidómur,
er að finna einstaka sýn.
Er það þóttafull og þrálynd prinsessa?
Allir sem þekkja staðinn vegsama hann.
Helgur staður, auðkenndur í miðjunni ... -Af?
Af trjám.
Trjám?
Annað er kolsvart sem íbenholt, hitt hvítt sem bein.
Trjákvoða beggja er baneitruð.
En þau hafa vaxið saman í þúsundir ára.
Hallast hvert að öðru líkt og þau væru að berjast eða ...
Ræturnar,
greinar trjánna teygjast, vindast,
kræklast hver um aðra og verða loks einn, hnýttur trjábolur.
Eitursafi þeirra blandaðist
og varð lífgefandi mixtúra. Vatn Kjallaradyra.
Hvað gerir það?
-Já. Hvað gerir það?
Að drekka það? -Já.
Að bragða vatn Kjallaradyra
er að búa yfir mætti sjónarinnar.
Sýn handan sjónar.
Sýn inn í dýpsta, myrkasta hluta mannshjartans.
Það eru hungraðir, voldugir töfrar.
Voldugri töfrar en nokkur hefur áður kynnst.
Af hverju gerðirðu þetta?
Ég fylltist anda Kjallaradyra.
Þú næst. -Nei.
Hvað getur í versta falli gerst?
Áttu ekki að vera að læra?
Jú. Takk.
Þeir virðast spennandi. -Já.
Ég segi ekki að allt sem allir segja verði hrífandi.
Það verður allt í lagi.
Vonandi er ég klædd á viðeigandi hátt.
Meira te?
Um hvað talið þið vanalega?
Við tölum um alls konar áhugaverða hluti.
Mjög áhugaverða. -Áhugaverða og heillandi.
Þegar við erum ekki að reyna að breyta heiminum.
Þegar við erum ekki að því einbeitum við okkur, ungfrú Bratt.
Kallaðu mig Edith.
Það er innganga í háskólann. -Viljið þið allir fara í Oxford?
Já, við Tolkien.
Hinir tveir stefna á Cambridge.
Svikulir skálkar. -Eruð þið kvíðnir?
Ekki Robbie.
Ég trúi ekki á próf. Ég skrifa það sem ég hugsa.
Þeir ráða hvort þeir gefa mér einkunn.
En byltingarkennd afstaða. -Takk.
Gaman væri að fá að heyra þig spila á píanó, ungfrú Edith.
Hún spilar dásamlega.
Ert þú ekki tónskáld, Christopher? -Jú.
Hann hefur gefið út verk. -Ja hérna.
Hvaða tónskáld heilla þig?
Rómantísku tónskáldin. -Sama segi ég.
Beethoven. Brahms. Wagner.
Ég kann að meta Wagner. Ég veit ekki hvort hann heillar mig.
Kanntu að meta hann?
Já. Hann kallar fram tilfinningar.
Óperurnar eru ... -Mér finnst Rínargullið dásamlegt.
Christopher finnst þær of langar. -Nei.
Enginn álasar þér.
Það tekur sex tíma að segja sögu um töfrahring.
Þú skilur þetta ekki.
Óperur geta auðvitað talist langar og tormeltar
en burtséð frá lengd tónverkanna minna
verða þau að vekja tilfinningu, eins konar ölvun.
Við verðum að fara. -Strax?
Frú Faulkner verður áhyggjufull.
Það er nóg te eftir.
Það líður að prófum og ég þarf að læra.
Fyrirgefið. Bless.
Það var gaman að hitta ykkur.
Bless. -Bless, Edith.
Ég sæki yfirhafnirnar.
Skammastu þín fyrir mig?
Hvað?
Það er eina skýringin.
Ég veit ekki hvað þú meinar.
Þú veist hvernig ég ver dögunum.
Þú hefur séð það. Ég er lagsmær.
Fangi.
Það eru engin leynileg bókmenntafélög fyrir mig.
Engin undankoma.
Ég spila á píanó fyrir frú Faulkner.
Hræðileg, væmin lög.
Ég sit með henni á kvöldin. Les með henni. Sauma með henni.
Hlusta á hana.
Ég dýrka Wagner.
Ég vil tala um hann. Ég vil rökræður, skoðanaskipti.
En þú ...
Leitið skjóls!
Hlauptu!
Ég held við séum óhultir.
Það er allt í lagi.
Bíðum hérna.
Geturðu spilað eitthvað glaðlegra, vina?
”Útlínur í mistrinu.
Það er langt síðan ég sá þig.
Fölar hendur og andlit, þögul augu,
krýnd með blómsveig gerðan af dauðum höndum
úr minningu sem aldrei deyr.
Einn af ykkur er hávaxinn og lipur,
gott að elska og berjast við hlið.
Aðeins blettur af banvænni deilu,
aðeins hann og árin skilja að.‟
Hræðilegt. -Stórkostlegt. Láttu ekki eins og bjáni.
Það er óklárað. -Það er dásamlegt
Það er grískt á vissan hátt. Ástin á félögunum.
Það er tilfinningaþrungið. Þú mátt vera stoltur.
Hver er næstur? Tollers?
Ég hef ekkert nýtt.
Virkilega?
Ef Tolkien svíkur bræðralagið með engu framlagi
skal ég sýna ykkur nokkuð gersamlega úrkynjað.
Það er varla gott.
Hjálpi mér.
Eftirmynd, því miður.
Mig vantar lifandi fyrirsætur.
Ólíklegt að ég fái þær.
Þetta er víst ekki eftir þig.
Tignarlegt fas föður míns?
Hann á auðvitað ekki riffil, glæsihús eða hóp veiðihunda.
Hefurðu ekki skrifað neitt?
Ekkert innblásið af ungfrú Bratt?
Láttu ekki eins og asni. Við Edith búum í sama húsi.
Hefur þá enginn fangað hjarta hennar? Gott að vita.
Skrifaðir þú ekkert?
Ég finn ekki taktinn, get ekki einbeitt mér.
Veistu hvað ég held það merki?
Harðlífi?
Ást. Endurgoldin eða ekki.
Já. Þakka þér fyrir.
En stórkostlegt innsæi í sálarástand mannsins, Chris.
Leitt að það skili sér ekki í tónverkunum þínum.
Ég er undrandi að þú skulir halda að við trúum þér.
Hvað áttu við?
Þú leyndir hinni hrífandi ungfrú Bratt.
Hver veit hvað annað þú dylur. -Christopher.
Konu, þrjú börn og býli í Argentínu, fyrst þú spyrð.
Ég vildi að ég lifði leynilegu lífi Tolkiens.
Getum við haldið leiknum áfram?
Fór hann ekki út?
Hann var úti.
Hann fór.
Geoffrey, komdu með þetta, fljótur.
Hvar á þetta að vera? -Fljótur.
Herra. -Skólameistari.
Hvað er þetta?
Þú leyfðir mér bjóða vinum heim meðan þú værir í burtu.
Frænku þinni líður betur.
Ég kom heim.
Ég þarf að vinna. Sendu þá heim.
Ég lofaði að þeir mættu gista.
En aðstæður hafa breyst.
Nú fara þeir heim.
Helheimar.
Enga vitleysu.
Helheimar.
Ef ekki núna, hvenær þá?
Herra?
Ég vil síður ganga á bak orða minna.
Mér finnst það ókurteisi.
Finnst þér?
Fyrirgefðu. Hvað?
Ókurteisi, herra.
Það er dónalegt, faðir. Þeir komu til að læra.
Og spila biljarð.
Já og spila biljarð.
Við höfum unnið mikið. Og þeir eru vinir mínir.
Ég gaf þeim loforð
og vil, með fullri virðingu, standa við það.
Gott og vel.
Gilson. Þú ert hetja.
Hættið þessu. -Hetja.
Helheimar.
Í fornþýsku er orð sem ekki er hægt að þýða
en það þýðir gjöf gefin með kvíða eftir deilu. Drachenfutter.
Bókstaflega þýðir það ”drekafóður‟.
Fjórleikur Richard Wagners NIFLUNGAHRINGURINN
Er ég nú dreki?
Wagner samdi það í fjórum þáttum.
Það byrjar á töfrahring sem getur ríkt yfir heiminum
og er smíðaður af dverg. -Það er Andvari.
Ég veit sitthvað úr þýskri goðafræði.
Til að beisla mátt hringsins þarf að afneita ástinni.
Það finnst mér skynsamleg skipti.
Af því þú ert kaldlyndur víkingur.
Tvö, takk. Efstu svalir.
Það er fullt á svölum og efstu svölum. -Hvað þá?
Það er fullt á svölum og efstu svölum. Því miður.
Alls engin sæti?
Það meinum við með ”fullt‟.
Það eru laus sæti á neðstu svölum.
Á neðstu svölum.
En þau kosta fimm skildinga.
Og við biðjum gesti að klæðast á viðeigandi hátt.
Komdu.
Edith.
Komdu með mér.
Fyrirgefðu. -Það er allt í lagi.
Niðurlægjandi.
Að telja penní. Það er skammarlegt.
Ég ætla ekki að lifa þannig.
Og þú ekki heldur.
Það eru bara miðar. -Ekki miðarnir.
Að missa ekki þá sem maður elskar. Að annast þá.
Móðir mín ...
Hún var veik.
Ég veit ekki hvað það var.
En ef ég hefði getað borgað lækni,
þá ...
Fyrirgefðu. Þetta gengur ekki.
Þetta var samt góð hugmynd.
Þið megið byrja.
Umsókn í Oxford. Fyrsti hluti.
Klukkan er níu og þið hafið þrjá tíma.
Gangi ykkur vel.
Ég get tekið það aftur.
Ég get tekið það aftur og náð því.
Það dugar ekki að ná því. Þú þarft styrk.
Ég hef áhyggjur, Ronald.
Gilson þarf örugglega engan styrk.
Og Geoffrey Smith ... -Þetta kemur vinum mínum ekkert við.
Við hvetjum hver annan og etjum áfram.
Stúlkan sem leigir í húsinu.
Edith á engan þátt í að ég féll.
Það sást til þín koma út úr herbergi hennar. Um kvöld.
Við spjöllum. Við tölum saman.
Svo það er satt. -Já, auðvitað.
Kvöldið fyrir prófið fórstu með henni í tónleikahöllina.
Hefur það heldur ekkert með þetta að gera?
Hún er ekki kaþólsk.
Móðir þín færði fórn.
Hún vissi að hún var dauðvona og fól mér framtíð þína og menntun.
Ég ætla mér að heiðra það.
Nú er komið að því að þú veljir
hvort þú vilt fylgja dæmi hennar eða ekki.
Ég skil þetta ekki.
Ég bið þig að eiga ekki samskipti við ungfrú Bratt.
Það er fáránlegt. Það er ósanngjarnt.
Samt sem áður. -Nei.
Ég get það ekki.
Ég er forráðamaður þinn. -Já, en þú skilur ekki.
Ég skil það fullkomlega. -Nei, faðir.
Ég elska hana.
Ég vildi ...
Ég vildi að þú gætir notið sömu þæginda og aðrir piltar.
Ég vildi ... -Nei, þú ert afbrýðisamur.
Þú ert afbrýðisamur.
Þú meinar það ekki. Þú ert prestur.
Þú veist ekkert um ást. -Hlustaðu nú.
Þú vilt að ég verði eins og þú, einn og allslaus. Ég vil það ekki.
Ef þú verður sama sinnis þegar þú verður 21 árs
er þér frjálst að gera það sem þér sýnist.
Þangað til hefurðu skyldum að gegna.
Og það muntu gera, Ronald.
Guð veit að þú gegnir skyldunum.
Ég má ekki falla aftur.
Þú veist hvað gerist ef ég fæ ekki inngöngu í Oxford.
Ég gæti orðið prestur en við höfðum ekki einlífi í huga.
Edith?
Það er bara þar til ég verð fullveðja.
Í Guðs bænum. Taktu þetta ekki svona alvarlega.
Það skiptir engu.
Auðvitað er það mikilvægt.
Af hverju tekurðu þetta svona nærri þér?
Allt er bara að verða eðlilegt aftur. Þetta er veruleikinn.
Ég afsala mér ekki framtíð okkar. Þess vegna ...
Ég neita að afsala mér henni.
Auðvitað gerirðu það.
Fyrr en þú heldur.
Ég líka. -Það er ekki satt.
Edith, ekki.
Ég leyfði mér að trúa að fólk eins við gæti lifað farsælu lífi.
En það er ekki hægt.
Þú færð þitt farsæla líf.
Vonandi nýturðu verunnar í Oxford.
Nei. Edith.
Ég þarf þína hjálp.
Ég þarf að hvílast, Sam. Þú verður að finna Geoffrey.
Ég skil þig ekki eftir hér. -Sam.
Ég skil þig ekki eftir hér. -Það er skipun.
Finndu Geoffrey og segðu honum að missa ekki vonina.
Segðu að T.K.B.F. ...
Haltu honum bara á lífi.
Takk, Sam.
Er það dreki? -Það er dreki.
Í Guðs bænum.
Ég veit ekki hvort ég minntist á það ...
Uppsetning verksins er í byggingarstíl Trinity.
Um hvað fjallar það?
Ert þú ljóðskáldið? -Nei, það er Geoffrey.
Þið Oxford-menn ættuð að gera betur.
Hvert nú? -Já, segðu það.
Hvert eigum við ...? Afsakaðu mig.
Einmitt.
Stela strætó? Er það hugmyndin?
Gilson, þegiðu! -Fljótir!
Það var leikur Oxford-manna gegn Cambridge-piltum.
Dómarinn var blindur.
Hér með lýsi ég þriðja fund Oxford-ráðs T.K.B.F. formlega settan.
Og vil bjóða velkomnar stúlkurnar frá Eagle og Child
sem heiðursgesti.
Megi allir okkar fundir verða haldnir í yfirgefnum vagni.
Að kalla hann ”yfirgefinn‟ eru ýkjur. -Já, kannski.
Hvað er T.K.B.?
T.K.B.F.
Þú ert ekki hrifinn af mér, herra innbrotsþjófur.
Fyrirgefðu. -Afsakaðu vin minn.
Hann þráir aðra. -Hvað?
Hann þráir hina hrífandi ungfrú Bratt.
Ekki hlusta á hann. -Hver er hún?
Engin. -Er það, Tollers?
Þú hefur verið leiður undanfarna mánuði.
Þegar þú ert með dömu áttu ekki að tala um aðrar.
Það er alveg rétt. Fyrirgefðu, Myrtle.
Ég heiti Beryl.
Sko? Hann er í örmum fallegrar stúlku og man ekki nafn hennar.
Það er leitt ef vandi minn spillir skemmtun ykkar.
Þú tókst ákvörðun, Tolkien. Enginn neyddi þig.
Hvað? -Edith eða Oxford.
Þú kaust Oxford og hér ertu!
Í vagni með þremur fallegum stúlkum og bestu vinum þínum. Skemmtu þér!
Neyddi enginn mig? -Já.
Presturinn. Velgerðamaður þinn. -Hættu nú.
Ekki tala um það sem þú skilur ekki.
Þú valdir Oxford fram yfir hana.
Ég átti ekkert val. -Ertu þá fantur?
Ertu þá eitthvað annað? Hvað er að þér?
Þegiðu bara!
Í Guðs bænum, Tollers.
Fyrirgefðu, Chris.
Hver fjandinn, Tollers. -Meiddi ég þig?
Af gáfumanni að vera slærðu rokna kjaftshögg.
Sláðu mig. -Nei.
Gerðu það, sláðu. -Gleymdu þessu.
Gleymdu því. -Gerðu það.
Það er allt í lagi.
Nei, þetta var hræðilegt. Fyrirgefðu.
Það sem þú þarft að skilja, Tolkien,
aumingja villti munaðarleysingi,
er að við erum bræður þínir. Gegnum súrt og sætt.
Já, algerlega.
Einmitt.
Þetta er meira en vinátta.
Það er bræðralag.
Ósigrandi bræðralag.
Helheimar!
Helheimar. -Ennþá Helheimar.
Hann segir það alltaf vitlaust.
Ég þarf drykk. -Hvert fóru stelpurnar?
Niður.
Haltu hurðinni, George.
Þeir slepptu þér í heilu lagi.
Þeir tala við rektor á morgun.
Hvað með þig?
Það er búið að sleppa Cambridge- svínunum Gilson og Wiseman.
Ég var ekki jafn heppinn.
Ég hitti þig víst hjá rektor á morgun.
Líflát með skammarræðu. -Fyrirgefðu, Geoff.
Það er ekki þín sök. -Víst.
Vegna mín ertu ekki í örmum hinnar elskulegu Mary núna.
Nei. Þegar ég sýndi áhuga fór hún að tala um elskuna sína.
Mér gekk vel þar til Wiseman spillti því.
Rektorinn var að skrifa móður minni.
Ætli sé borin von að ég verði ljóðskáld?
Hún gengur af göflunum. Svo þá er það búið.
Geoffrey tapaði bara ferlinum. Hvað fékkst þú, Tolkien?
Ég var látinn fara.
Ertu að grínast?
Þeir geta ekki rekið þig fyrir grín í strætisvagni.
Vagninn var ekki ástæðan.
Ég náði ekki prófunum.
Samkvæmt rektornum er ég ekki næmur á stórskáldin
og hef lítinn áhuga á Forngrikkjum. Svo ég fæ ekki styrkinn.
En þú þarft samt ekki að hætta.
Nei, auðvitað ekki. En heimskulegt af mér.
Þegar mamma kemur frá Monte Carlo bið ég hana um aðra ávísun.
Hvað ætlarðu að gera?
Ég fæ styrkinn út þessa önn.
Síðan þarf ég sjálfur að greiða námið.
Sem er auðvitað ógerlegt svo ég fæ mér víst vinnu.
Við hvað?
Ég fer til Birmingham og fæ vinnu í bakaríi.
Eða ég smíða skó fyrir ríka kjána eins og ykkur
sem veifa veskjunum.
Mér veitir ekki af nýjum skóm.
En í fullri alvöru,
þú hefur alltaf verið næmari en nokkur okkar.
Og satt að segja
þoldi ég þig ekki vegna þess.
Þú ert sá síðasti okkar sem ætti að láta fara.
Á morgun er okkar síðasti leikur.
Við munum sakna þess að mala ykkur. -Hættu nú.
Wiseman, stöðvaðu hann!
Vel gert, Tolkien. -Takk.
Góður leikur.
Glæsilegt. -Þú stóðst þig vel, aulinn þinn.
Þú varst ekki alslakur, Tollers.
Hvernig standa stigin?
Vel spilað, piltar.
Sæl, mamma.
Vel spilað. -Takk fyrir að koma.
Borðum við saman á eftir? -Já. Klukkan sjö.
Faðir þinn kemur.
Afsakið, frú Smith.
Mætti ég aðeins tala við þig?
Hvað?
Það er varðandi Geoffrey og málið með rektor.
Það var slæmur misskilningur.
Ég vil síður tala um það.
Ég ber ábyrgð á því sem gerðist það kvöld
og mér hefur verið refsað rækilega.
Ég bið þig að gera Geoffrey ekki erfiðara fyrir.
Hann er einhver iðnasti piltur sem ég þekki og sá ljúfasti.
Hann reynir að gera þig stolta
og hefur einstaka hæfileika.
Barst þú ábyrgð á því? -Já og ég var látinn fara.
Svo þú þarft ekki að óttast áhrif mín lengur.
Og ...
Hvaða hæfileika áttu við?
Hann er ljóðskáld.
Verk hans hafa birst í háskólablöðum.
Hann ræðir það ekki en hann er fær.
Vertu sæll.
Herra Tolkien?
Þetta er til þín. -Takk.
Nemendur af flötinni!
Veistu hvað klukkan er?
Gamli bjáni!
Wright, er hann nemandi þinn?
Það held ég ekki.
Þú gamli vitleysingur.
Farðu af flötinni!
Heill Jarendill,
bjartastur engla mönnum sendir.
Ronald, stattu upp.
Stattu upp. Þetta er ég. Vaknaðu.
Ég er vaknaður. -Þú vaktir allan skólann.
Þeir reka mig ekki tvisvar.
Taktu þér tak. -Er það?
Geoff! Sestu.
Fáðu þér drykk. Dásamlegt öl.
Ég vil ekki drykk. Taktu þér tak, John.
Viltu koma í brúðkaup?
Ha?
Ákaflega fallegt, enskt sumarbrúðkaup.
Þetta er út í hött.
Edith. -Til hamingju.
Hún skrifaði mér.
Hún er trúlofuð. Hún ætlar að gifta sig.
Mikið er það leiðinlegt.
Ég er í dálítið slæmu ástandi.
Það er allt í lagi. -Fyrirgefðu.
Þetta er í lagi.
Ég er hjá þér.
Ég er hérna.
Skylmingamenn heilsið!
Hvernig líður þér?
Alveg frábærlega.
Dásamlega.
Þetta var frábær hugmynd. Takk.
Að elska þá
sem einhverra hluta vegna geta ekki endurgoldið tilfinningarnar
er sársaukafullt.
En ef þú hlustar á skáldin
finnst kannski fegurð í þeirri ást.
Hún brennur. Skært.
Og spillist aldrei af veruleikanum eða ofnotkun.
Hún er jafn skýr og áköf í dag og daginn sem hún kviknaði.
Í því felst fegurð,
held ég.
Ég held mér alla vega fast í það.
Annar sem talar hrognamál.
Hvernig finnst þér kennslubókin í gotnesku?
Ekki sem verst. Formálinn er vel skrifaður.
Það er lítið af sjálfu tungumálinu.
Það er synd. -Já.
Í garðinum í gærkvöldi ... -Þú varst þar.
heyrði ég tungumál sem ég þekkti ekki.
Stærsti hluti Oxfordshire heyrði það auðvitað líka
alla leið að Chiltern-hæðum.
Ég var mjög ölvaður. -Ég efa það ekki.
Það var algert bull.
Mál sem ég samdi fyrir álfana.
Mér fannst ég heyra eitthvað á finnsku.
Já, ég stal miklu. -Þú stalst ekki.
Tungumál stela aldrei.
Áhrif.
Fyrirgefðu, ég náði ekki nafninu.
Ég heiti Ronald Tolkien. Exeter háskóla.
Afsakið.
Barn bendir og er kennt orð.
Tré.
Seinna lærir það að greina tréð frá öðrum trjám.
Það lærir nafn þess.
Það leikur sér undir trénu. Dansar kringum það.
Stendur undir greinum þess til að fá skugga eða skjól.
Það kyssir undir því, það sefur undir því,
það kvænist undir því.
Það gengur fram hjá því á leið í stríð
og haltrar fram hjá því á leiðinni aftur heim.
Sagt er að konungur hafi falist í þessu tré.
Draugur gæti búið í berki þess.
Lauf þess eru rist á grafir og minnismerki jarðeigenda hans.
Viður þess gæti hafa byggt galíona
sem vörðu forfeður hans fyrir innrás.
Og allt þetta,
það almenna og sértæka, það þjóðlega og persónulega,
allt þetta veit barnið og finnur
og kallar einhvern veginn fram, þótt veiklulega sé,
með því að varpa fram einu hljóði.
Eik.
Saxneskt orð. Frumgermanskt.
Samstofna fornnorsku. ”Eik.‟
Tungumál er aldrei bull.
Tungumál er merking.
Saga. Lög ofan á lög ofan á lög.
Hvað er orð án merkingar?
Einungis hljóð.
Þetta var mér sagt áður.
Á mun gagnorðari hátt, býst ég við.
Það eru eitt eða tvö frumrit af gotneskum textum á bókasafninu.
Þú ættir að skoða þá.
Ég get ekki bara birst og beðið um frumritin.
Segðu að Wright prófessor hafi sent þig.
KENNSLUBÓK Í GOTNESKU eftir JOSEPH WRIGHT DOKTOR
Honum stæði á sama.
Hann er víst mestur allra textafræðinga, örugglega í gotneskri tungu.
Kannski var hann upp með sér.
Auðvitað, enginn hefur tekið þessa bók á safninu í 1.500 ár.
Reyndar tók ég hana fyrir viku.
Hvað fannst þér? -Ég vil ekki spilla fyrir Tollers.
Hann veit ekki hver skrifaði hana.
Þegið þið nú. Þetta er ekki fyndið.
Tolkien, þú ert meira fíflið.
Skilurðu ekki að þetta er þitt tækifæri?
Prófessorinn hvetur þig til að hlaupast brott.
Hvað ertu að segja? -Hann lokkar þig í bekkinn sinn.
Fyrirgefið. -Það er rétt.
Ég veð ekki bara inn í textafræðideildina.
Af hverju ekki?
Af því ég fæ ekki styrk.
Ertu að segja að textafræðideildin veiti ekki styrki?
Fyrir mann sem er snillingur í tungumálum.
Hálfviti.
Prófessor!
Afsakið, Wright. -Já.
Ég hef hugsað um eikina. Táknræna merkingu hennar.
Verndartréð, fyrirboði breytinga.
En áhugavert. Ertu að læra trjárækt?
Nei, ég læri um stórskáldin. En mig langar ...
Mig langar að skipta yfir í þinn bekk
og læra textafræði. -Í mínum bekk?
Já. Ég heiti Ronald Tolkien.
Ég æpti svívirðingar við gluggann þinn
á eins konar bjagaðri finnsku.
Telurðu það vera meðmæli?
Ég veit það er óvanalegt en ég hef fundið ástríðu mína,
það sem ég hef unnið að alla ævi.
Má ég vera hreinskilinn?
Þú veist ekki hve mjög ég fagna því.
Mig vantar námsstyrk.
Styrk til að læra textafræði hjá þér.
Ég geri allt til að sanna að ég sé verðugur umsækjandi.
Allt? -Já.
Nei.
Nei?
Því ef ég léti þig í friði til að vinna
nyti ég ekki þeirra forréttinda að læra hjá þér
og það myndi ónýta tilgang þessa ógnvænlega útspils.
Tolkien. -Já, herra.
Af þýskum uppruna. -Það held ég.
Kannski úr engilsaxnesku.
Einmitt. -”Tollkühn.‟
Ég býst við að þú þarfnist mín ekki til að þýða orðið.
Bíræfinn.
Wright. -Bekkurinn minn er fullur.
Fullur af námsmönnum sem geta þýtt fornensku
jafn hratt og vel og þú
og þeir hafa þegar öðlast grunn eftir tvær annir.
Vertu sæll.
Helheimar.
Prófessor.
Ég hef hrifist af tungumálum frá því í æsku.
Gagntekinn. Ég hef samið mín eigin mál.
Fullkláruð tungumál. Sjáðu.
Hér er það allt.
Frá ”breost-hord‟. Hjarta mínu.
Dýrgripi barmsins.
Og teikningarnar?
Ég samdi sögur. Þjóðsögur.
Til hvers er tungumál annars?
Það er ekki bara til að nefna hluti.
Það er fjörgjafi menningar, fólks.
Já, einmitt.
Gætirðu skrifað fimm þúsund orð um norræn áhrif í ”Gawain‟?
Já, að sjálfsögðu. Hvenær viltu fá það?
Í kvöld.
Miðgarður.
”Báðir þessir bræður fylktu hermönnum sínum.
Þeir báðu sína kæru frændur bestum orðum
að þrauka þar þegar á reyndi,
neyta vopna sinna án þess að hika.‟
Þú finnur taktinn í ljóðlist,
tilfinninguna fyrir henni. Ég verða að segja,
að ég hef aldrei kynnst því fyrr.
Aldrei.
”Byrthwold mælti ...‟
”Byrthwold mælti skýrt, brá fyrir sig skildinum ...‟
Stríð! England er í stríði!
Þýskaland réðst inn í Belgíu!
”Hann leiðbeindi hermönnum umbúðalaust:
”Hugrekkið þarf að vera meira,
hjartað staðfastara
hugurinn mestur þegar styrk okkar þrýtur.‟
”Hér liggur herra okkar skorinn í stykki,
góður maður í svaðinu.‟
AÐ KLÆÐAST DÝRUM FÖTUM Á STRÍÐSTÍMUM... ÓVIÐEIGANDI... ÓÞJÓÐRÆKNISLEGT
KONUNGUR ÞINN OG ÞJÓÐ ÞARFNAST ÞÍN KOMDU Í HERINN ÞAR TIL STRÍÐINU LÝKUR
FYLKIST UM FÁNANN ALLIR HÆFIR MENN ÓSKAST
Gjörðu svo vel, Chris.
Dömur og herrar, Robert Gilson. -Gilson!
Býðurðu mér ekki í dans?
Tapaðirðu veðmáli?
Ég hef fengið öfundar augngotur.
Fólk heldur að þú sért ”Kaiser‟.
Er þetta stríð eða síðdegisball?
Fínt yfirskegg, Gilson. -Þakka þér fyrir.
Þú þarft drykk, ungi maður. -Alveg rétt.
Við erum víst allir mættir. -Já.
Eigum við að skála?
Fyrir öllum komandi T.K.B.F. fundum. Um alla Evrópu.
Skál, herrar mínir.
Herrar mínir. Leyfist mér? -Hví ekki?
Horfðu fram, Tolkien.
Horfið á fuglinn!
Helheimar!
Ég samdi leikrit þar sem frönsk þerna fellur fyrir enskri hetju.
Þú þarft að raka þig til að leika franska þernu.
Skál. Aldrei of margir. -Einn enn?
Wiseman sofnar fyrstur.
Ég tek því. -Auðunnið veð.
Gangi þér vel, Ronald.
Ég tek þetta.
Ég reyni að láta skipið bíða.
Hvernig hefur bróðir þinn það? -Gott.
Hann er kominn til Frakklands.
En þú? Hvernig gengur með tónlistina?
Ég kenni píanóleik. Aðallega litlum stúlkum.
Ekki svo gott.
Og þú ert trúlofuð.
Hann er ljúfmenni.
Mjög hugulsamur. Góður maður.
Ég þarf að segja nokkuð. -Ronald.
Ég gerði mestu mistök lífs míns
og það líður ekki sá dagur, sú stund
að ég hugsi ekki um þig.
Þú ert markverðasta stúlka sem ég hef kynnst.
Þú hefur hugrekki, ráðsnilld og hæfileika.
Þú ert stolt,
brjálæðislega, dásamlega stolt
og þú ert slyng og fjörug, full af lífi.
Þú verðskuldar alla þá hamingju sem þín bíður.
Nei. Ekki það.
Þú verðskuldar ekki hamingju, það er ekki ...
Það sem ég á við.
Þú verðskuldar miklu meira.
Þú verðskuldar töfra.
Er þetta skipið?
Það er Ascanius.
Það hljómar eins og í sögunum þínum.
”Vorkennið vesalings íbúum konungsríkis Ascaniusar.‟
Hví skyldum við vorkenna þeim?
Vegna hræðilegrar sögu þeirra. Skammar þeirra.
Eftirsjár þeirra.
Þeir ættu að fyrirgefa sjálfum sér. -Þeir geta það ekki.
Lancashires um borð í Ascanius!
Ég ætti ...
Þetta var svo indælt.
Bless, litla stúlka.
Edith.
Ég elska þig. -Ég elska þig.
Ég elska þig svo heitt. -Ég veit.
Ég ræð ekki við það.
Ekki ég heldur.
Ég verð að fara.
Haltu lífi.
Og komdu aftur til mín.
Haltu lífi og komdu aftur til mín.
Ég fann þá. Stattu á fætur!
Ég fann 19. Lancashires. -Geoff.
Þú verður að standa upp.
Finnum vin þinn. Við erum næstum komnir.
Skjóta!
Upp stigann!
Festið byssustingina!
Ég get það ekki. -Áfram, hermaður!
Geoffrey!
Þessa leið! Fljótt! -Svona, Lancashires!
Geoffrey!
Hvar er Geoffrey Bache Smith? Bache Smith liðsforingi?
Bache Smith er hér, hann er farinn upp.
Nei! -Því miður.
Geoffrey! -Ekki stansa fyrir særða.
Geoffrey!
Hvað ertu að gera? Bíddu! -Ekki elta mig.
Upp stigann, Lancashires!
Geoff!
Geoffrey!
Ekki hægja á ykkur!
Geoff!
Ronald!
Geoff!
-Ronald!
Geoffrey!
Ronald!
Geoff!
Hvað?
Ronald!
Geoff!
Ronald!
Geoff!
Geoffrey!
Gas!
Upp með grímuna!
Gas!
Halló.
Ekki reyna að setjast upp.
Þú hefur sofið mjög lengi.
Þú fékkst skotgrafasótt, en þú ert betri.
Þú ert kominn heim.
Ég leitaði að honum.
Hverjum?
Geoffrey.
Ég heyrði í honum.
Ég gat heyrt í honum.
Geoffrey er dáinn.
Hann dó fyrir mörgum vikum.
Nei.
Robert Gilson var skotinn.
Hann er líka dáinn.
Robbie og Geoffrey. -Mig tekur það sárt.
Mig tekur það svo sárt.
En þú ert heill. Þú ert kominn heim.
Allt verður gott. Ég lofa því.
Síðdegis er ég alltaf hjá mæðrum og ekkjum.
Hvað get ég sagt við þær?
Synir ykkar dóu í stríðinu sem bindur enda á öll stríð.
Hvað segirðu?
Orð eru gagnslaus. Í það minnsta nútímaorð.
Ég leita í sálmabækur.
Það er huggun í því fjarlæga. Í því forna.
Allan tímann sem þú lást veikur
vék ungfrú Bratt aldrei frá þér.
Ekki einu sinni.
Það var rétt að sækjast eftir henni.
Takk.
Þetta kom til þín eftir miklum krókaleiðum.
Hann skrifaði það síðustu daga sína.
Minn kæri John Ronald,
það er mín eina huggun ef ég týni lífinu í kvöld
að enn verður eftirlifandi góður meðlimur í T.K.B.F.
til að orða það sem mig dreymdi um og það sem við samþykktum.
Að dauði eins meðlims megi ekki, það er minn vilji,
leysa upp T.K.B.F.
Dauðinn getur gert okkur andstyggilega og hjálparvana
en hann má ekki binda enda á hina fjóra ódauðlegu.
Guð blessi þig, minn kæri John Ronald.
Vonandi segirðu það sem ég reyndi að segja
löngu eftir að ég er er ekki hér til að segja það.
OXFORD, NOKKRUM ÁRUM SÍÐAR
Sæll, Tolkien prófessor. -Sæll vertu.
Hvað ertu að gera hér úti?
Við borðuðum sultubúðing með börnunum í dag.
Að ósk Michaels.
Þeir John settu bakka við skrifstofuna þína.
Vonandi bragðaðirðu hann. -Mér þykir fyrir því.
Fyrirgefðu.
Það var svo erfitt í dag. Ekkert sem ég skrifa ...
Áður skrifaðirðu þér til ánægju. -Ég veit.
Það var ástríða. -Ég veit, það er tilgangslaust.
Ég vildi að þú fyndir út hvað þú vilt með skrifunum.
eða hættir þeim alfarið.
Herra Tolkien?
Frú Smith.
Það er gott að sjá þig. Takk fyrir að koma.
Robert Gilson var sonur skólameistarans í King Edward's.
Það er rétt.
Ég man eftir stjúpmóður hans, held ég.
Og Christopher Wiseman?
Hann lifði af.
Þótt hann sé því miður ...
Sumir okkar komu til baka með annars konar ör.
Systir mín missti þrjá syni. Ég missti tvo.
Alla í sömu vikunni.
Ég samhryggist þér.
Og hér sátuð þið.
Já.
Það er mjög notalegt hér.
Takk fyrir að koma með mig hingað.
Ég get ímyndað mér og séð ykkur fyrir mér hér.
Ykkur alla.
Ég sé það fyrir mér.
Það hlýtur að hafa verið dásamlegur tími.
Geoffrey sat hérna.
Ég velti fyrir mér, með þínu leyfi,
hvort ég gæti fengið útgefna bók með ljóðum hans.
Ljóðum hans?
Mér fannst hann hafa mikla hæfileika.
Ég myndi vilja vekja athygli á honum.
Ég gæti kannski skrifað formálann.
Ég veit ekki.
Ég hallast að því að neita.
Hann var mjög góður. Mér finnst það mikilvægt.
Ég var hrifin af ljóðum áður.
Ég velti fyrir mér hvort Geoffrey hefði það frá ...
Fyrirgefðu, ég sé ekki hvaða gagn það getur gert.
Það yrði til ákaflega mikils gagns. Viltu trúa mér.
Ég þekkti Geoffrey ekki eins vel og ég hefði viljað.
Var hann ánægður?
Viltu segja mér það.
Kynntist hann ástinni?
Ég var munaðarlaus þegar ég kom í skólann.
Og jafnvel í byrjun, áður en við urðum vinir
var Geoffrey blíður.
Vinsamlegur.
Af öllum mönnum sem ég kynntist var hann ...
Hann var sá maður sem sýndi best
hvað það þýðir að elska.
Og vera elskaður. Sannarlega.
Þess vegna er það svo mikilvægt.
Fyrirgefðu, en þú spyrð hvaða gagn það gæti gert
og ljóðskáldin, rithöfundarnir
eða hvað list okkar gæti gert.
Ég veit ekkert nauðsynlegra.
Sérstaklega á svona tímum. Sérstaklega nú.
Það væri indælt að fá formála.
Þakka þér fyrir.
Manstu þegar mamma lét okkur kyssa trén?
Og hlusta á þau tala. -Hvaða svartigaldur var það?
Komið þið, villimenn.
Hver vill tala við trén? -Bíddu eftir mér!
Hvað ertu að hugsa? -Hvað heitirðu?
Við erum ekki hættulegir.
Mig vantar hjálp. Viljið þið gera dálítið fyrir mig?
Er það heimavinna? -Nei, ekki ef vel tekst til.
Ég vil að þið heyrið sögu. -Hvaða sögu?
Er það góð saga? -Ég vona það.
Er hún löng? -Óskaplega löng.
Er byrjað að skrifa hana?
Já, ég held ...
Hér uppi. Já, ég held það.
Um hvað er hún?
Hún er um ferðalög. Ævintýri.
Galdra, auðvitað.
Fjársjóð.
Og ást.
Hún er um alls konar hluti. Það er erfitt að segja.
Hún er líklega um leiðangur að vissu leyti.
Ferðirnar sem við förum til að sanna okkur.
Um hugrekki.
Félagsskap.
Hún er um félagsskap.
Vináttu.
Lítið fólk eins og ykkur. -Ég er ekki lítill.
Nei. Lágvaxið. Ekki lítið í anda.
Hún er um galdrakarla.
Galdrakarla? -Já, galdrakarla.
Og fjöll og dreka og ferðalög.
Christopher, ef þú hálsbrýtur þig í þessu fer ég ekki með þig á spítala.
Í holu í jörðinni
bjó
Hobbiti.
Hobbitinn kom út árið 1937 aflaði Tolkien frægðar
sem eins fremsta rithöfundar ævintýra í heiminum.
Robert Quilter Gilson og Geoffrey Bache Smith
dóu árið 1916 í orrustunni í Somme.
Móðir Geoffreys gaf út ljóð hans í safni sem kallast ”Spring Harvest‟
með formála Tolkiens.
Christopher Wiseman samdi fá tónverk eftir stríðið.
Hann lifði til ársins 1987.
Þótt vinátta þeirra hafði aldrei orðið söm og áður
skírði John Ronald þriðja barn sitt Christopher.
John Ronald Reuel Tolkien lést árið 1973,
tveimur árum eftir lát Edith.
Þau létu eftir sig fjögur börn.
Á sameiginlegum legsteini þeirra eru rituð álfanöfn úr sögu Tolkiens
um dauðlegan mann sem varð ástfanginn af álfaprinsessu.
Íslenskur texti: Kolbrún Sveinsdóttir